Βίζα για ΗΠΑ

Το ζήτημα της θεώρησης διαβατηρίου που εξακολουθεί να προαπαιτείται προκειμένου οι Έλληνες πολίτες να επισκεφτούν τις ΗΠΑ δεν είναι καθόλου ασήμαντο. Υπάρχει σίγουρα μια απαράδεχτη στάση της μεγάλης αυτής χώρας, τουλάχιστο της ηγεσίας της στην παρούσα χρονική περίοδο, έναντι της χώρας μας και των πολιτών της, που δεν συνάδει καθόλου ούτε με τις συμμαχικές σχέσεις, ούτε με την παραδοσιακή φιλία, ούτε ακόμη και με τη θέση της υπερδύναμης. Μπορεί από την ελληνική πλευρά να έχουν γίνει χειρισμοί που δεν άρεσαν στην Αμερική. Μπορεί σε εθνικά μας θέματα να υποστηρίξαμε θέσεις που δεν βρίσκονταν σε αρμονία με εκείνες των ΗΠΑ, αλλά όλα αυτά είναι αυτονόητα στα πλαίσια μιας συμμαχίας που έχει θεμελιωθεί στις αρχές της δημοκρατίας και της ισότητας όλων των συμμάχων. Εκείνο που θα πρέπει ως έλληνες να καταδικάσουμε, χωρίς να δικαιολογούμε, ωστόσο, τη στάση της άλλης πλευράς, η οποία ως εκ της ισχύος της όφειλε να στέκεται ψηλότερα, είναι η καλλιέργεια αντιαμερικανικού πνεύματος. Της πατρίδας το συμφέρον απαιτεί λεπτότατη διπλωματία. Πρέπει να θεωρείται αξιόλογο και υπολογίσιμο κάθε έθνος, και όταν γίνονται λάθη έναντι κάποιου ένα "συγγνώμη" ποτέ δεν βλάπτει. Η Ελλάδα δεν είναι μια μικρή χώρα. Εμείς την κάνουμε μικρή. Όταν πρωτοπήγα στις ΗΠΑ πριν από κάποιες δεκαετίες βρήκα ένα πνεύμα σεβασμού, ακόμη και θαυμασμού, θα έλεγα, απέναντί μου μόνο και μόνο για την εθνικότητά μου. Γιατί το πνεύμα αυτό να μη το έχουμε διατηρήσει. Έχουν ποτέ σκεφτεί οι υπεύθυνοι πού και με ποια επιπολαιότητα το τορπίλισαν; Είναι άραγε μη αναστρέψιμο; Και δεν εννοώ καθόλου καμιά υποχώρηση σε ζητήματα ενθνικού συμφέροντος. Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα που είτε από αμέλεια είτε από υποτίμηση εκ μέρους μας της αξίας των καλών σχέσεων με την άλλη πλευρά, έχουν οδηγήσει στην παρούσα ψυχρότητα που δεν μας συμφέρει και θα πρέπει οι αρμόδιοι με κάθε τρόπο αξιοπρεπή για το έθνος μας να την αναστρέψουν. Νομίζω υπάρχει ακόμη καιρός!

Bίζα για Η.Π.Α.

Έχω επισκεφτεί τις Ηνωμένες Πολιτείες πολλές φορές. Είναι μια υπέροχη και απέραντη χώρα και η εκεί παραμονή μου με συγγενείς και φίλους υπήρξε πάντοτε πολύ ευχάριστη. Είναι τώρα τόσα χρόνια που, ενώ η βίζα έχει καταργηθεί για όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης των δέκα πέντε, και για μερικές από τις νέες, για την Ελλάδα εξακολουθεί να ισχύει. Ώς Έλληνας αισθάνομαι ντροπή γι΄ αυτό και δεν ξέρω τι απάντηση να δώσω σε φίλους Αμερικανούς που εκφράζουν την απορία! Δεν ξέρω ποιά πλευρά ευθύνεται για την αδικαιολόγητη αυτή καθυστέρηση, πάντως με μεγάλη ανακούφιση πληροφορούμαι για την πρόσφατη κινητικότητα προς την κατεύθυνση της κατάργησης της βίζας. Εύχομαι αίσια και γρήγορη έκβαση. Καιρός πια!

To νερό

Η πρωτοβουλία διαφόρων φορέων, για τον περιορισμό στην κατανάλωση και την αποφυγή της σπατάλης του πολυτιμότατου αυτού αγαθού, του νερού, είναι ασφαλώς αξιέπαινη και ευχόμαστε να φέρει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Με αυτή την αφορμή όμως, θέλω να επισημάνω τα εξής: 1. Δεν είναι αλήθεια ότι δεν είχαμε βροχές τον περασμένο χειμώνα. Και βροχές, και χιόνια και χαλάζι είχαμε! Η έλλειψη όμως κατάλληλων έργων υποδομής, άφησε τεράστιες ποσότητες νερού να χαθούν ρέοντας προς τη θάλασσα και, πολλές φορές, προκαλώντας και πλημμύρες και καταστροφές. 2. Στην ωραία μας Ελλάδα υπάρχει, λόγω της μορφολογίας της, η δυνατότητα αποταμίευσης όχι μόνο των ποσοτήτων νερού που έχει ανάγκη η χώρα, αλλά και πολύ μεγαλύτερων για δανεισμό ή και πώληση σε άλλες χώρες. Και εξηγούμαστε: Η Ελλάδα έχει πολλά βουνά με στενές κοιλάδες ή χαράδρες μεταξύ τους. Έτσι, με σχετικά μικρές δαπάνες θα μπορούσαν να χτιστούν μικρά φράγματα και να δημιουργηθούν ταμιευτήρες, που όπως ξέρουμε από τους ήδη υπάρχοντες, και ομορφιά θα πρόσθεταν στο τοπίο και (υπερ)επάρκεια νερού θα εξασφάλιζαν. Μήπως είναι καιρός να μελετηθεί και προωθηθεί η λύση αυτή όσο γίνεται γρηγορότερα;

Το Σκοπιανό

Όπως φαίνεται, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, η λιγότερο επώδυνη λύση του Σκοπιανού, ιδιαίτερα αναφορικά με το όνομα κοινής αποδοχής για όλες ανεξαιρέτως τις χρήσεις, θα είναι αυτή της σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό. Εδώ όμως υπάρχουν παγίδες τις οποίες θα πρέπει πολύ να προσέξει η ελληνική πλευρά. Έχω εμπιστοσύνη στους άξιους πολιτικούς και διπλωμάτες μας που χειρίζονται την υπόθεση. Αν τελικά συμφωνηθεί η ονομασία "Νέα Μακεδονία" θά πρέπει να επιδιωχτεί η ενοποίηση των δυο λέξεων, αν αυτό είναι εφικτό. Κατά κανένα τρόπο όμως δεν πρέπει να δεχτούμε η ονομασία να είναι στα αγγλικά, πουθενά, δηλαδή "Νew Macedonia". Aυτό θα σταθεί μεγάλη παγίδα. Ο όρος θα πρέπει να είναι στην επίσημη γλώσσα της γειτονικής χώρας, κι αν αυτός είναι "Nova Macedonia" ή καλύτερα "Novamacedonia" o σκοπός θα έχει επιτευχθεί. Τα άλλα θέματα που σχετίζονται με το όνομα η κυβέρνηση τα έχει βάλει στη σωστή τροχιά και όλοι οι έλληνες ευχόμαστε καλή έκβαση για το καλό και των δυο λαών.

 Το Σκοπιανό και πάλι! (εκτός κειμένου: το παρόν είναι το τελικό)

Κύριε Διευθυντά,

Το Σκοπιανό μας έχει πολύ ταλανίσει. Η πλευρά μας δεν είναι εντελώς ανεύθυνη. Έχουν γίνει σφάλματα και παραλείψεις που τώρα μας τσιμπούν! Σ΄ αυτό όλοι συμφωνούμε και γι΄ αυτό όλοι μιλάμε.

Το θέμα είναι τώρα τι γίνεται; Χωρίς αμφιβολία το ζήτημα, ύστερα από τη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, έχει μπεί σε μια άλλη, μάλλον πιο σοβαρή και ίσως και πιο κρίσιμη φάση. Η ομοψυχία του έθνους βοήθησε μέχρι τώρα και θα βοηθήσει. Η Κυβέρνηση θα πρέπει να την διατηρήσει με κάθε τρόπο.

Να αξιοποιηθεί και κινητοποιηθεί η ομογένεια στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στην Ευρώπη και όπου γης. Ο κόσμος γενικά είναι μάλλον απληροφόρητος αναφορικά με την ουσία του προβλήματος. Ποιος περιμένουμε να τον πληροφορήσει;

Η ιστορία, ο πολιτισμός, και η γεωγραφία είναι με το μέρος μας. Τα Σκόπια (FYROM) έχουν ανάγκη εμάς και όχι εμείς αυτά. Ας τους πούμε μια και καλή: «Αν θέλετε να μπείτε στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. απορρίψτε την αδιαλλαξία και κάνετε βήματα καλής θέλησης». Η πρωτοβουλία από εδώ και μπρος είναι μόνο δική τους. Εμείς ας επιδοθούμε στο έργο της διαφώτισης και πληροφόρησης του κόσμου, και ιδιαίτερα του ακαδημαϊκού και όχι μόνο. Οι πολιτικές ηγεσίες των περισσότερων χωρών απ΄ αυτές που έχουν αναγνωρίσει ήδη την FYROM ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», δεν θα πρέπει να αμφιβάλλουμε ότι είναι παραπληροφορημένες από την προπαγάνδα των Σκοπιανών η οποία οργίαζε όταν εμείς «εκαθεύδομεν».

Και ήδη θα ήθελα να θέσω κάποια αμείλικτα ερωτήματα προς κάθε κατεύθυνση: Ποια γλώσσα διέδωσε στην απέραντη αυτοκρατορία που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος; Μήπως αυτή που μιλούν σήμερα οι βόρειοι γείτονές μας; Σε ποια γλώσσα, κατ΄ εντολή του Πτολεμαίο Β΄ του Φιλαδέλφου (309-246 π.Χ.) μεταφράστηκε η Παλαιά Διαθήκη από τα Εβραϊκά γύρω στα 250 π.Χ., η γνωστή ως Μετάφραση των (72) Ο΄; Ποια είναι η έννοια των λόγων που βρίσκουμε στο βιβλίο του προφήτη Δανιήλ, γραμμένο γύρω στα 550 π.Χ., κεφάλαιο η΄ και στίχο 20: «ο τράγος των αιγών βασιλεύς των Ελλήνων εστί»; Δεν είναι αυτός ο Μέγας Αλέξανδρος που όταν μπήκε στην Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με τον Φλάβιο Ιώσηπο, οι Εβραίοι αρχιερείς και λοιποί άρχοντες τον υποδέχτηκαν με τιμές, δείχνοντάς του την παραπάνω προφητεία και λέγοντάς του πως τον περίμεναν με χαρά, πράγμα που κατασυγκίνησε τον Αλέξανδρο και τον έκανε να κλάψει; Δεν αναφέρεται στη συνέχεια πως, μαζί με τα άλλα προνόμια, ο Αλέξανδρος έδωσε και μεγάλου βαθμού αυτονομία στον λαό Ισραήλ; Σε ποια γλώσσα γράφτηκε ολόκληρη η Καινή Διαθήκη; Ποια γλώσσα διδάσκεται σ΄ όλες τις θεολογικές σχολές του Χριστιανικού και όχι μόνο κόσμου; Ποιος λαός μιλάει σήμερα αυτή τη γλώσσα; Και μη μας πουν κάποιοι, ημεδαποί και αλλοδαποί, πως δεν είναι ίδια, γιατί αυτό είναι λάθος. Η γλώσσα είναι μία και η αυτή. Υπάρχουν διαφορές βέβαια όπως και σε κάθε άλλη γλώσσα του κόσμου. Ο χρόνος φέρνει τις διαφορές. Και θα έλεγα πως οι διαφορές ανάμεσα στη γλώσσα της Καινής Διαθήκης και αυτή που μιλάμε εμείς οι Νεοέλληνες είναι και μικρότερες και λιγότερες από αυτές που υπάρχουν ανάμεσα στην καθομιλούμενη αγγλική και αυτή της γνωστής ως Κιng James Version του 1611.

Επίσης θα πρέπει να τονίσουμε εδώ, αλλά και να μπει στους σκοπούς της εθνικής διαφωτιστικής μας προσπάθειας, ότι η «Μακεδονία» σήμερα είναι όρος γεωγραφικός. Κατανέμεται κατά προσέγγιση ως εξής: Ελλάδα 52%, FYROM 37 %, Βουλγαρία 10 % και Αλβανία 1 %. Βάσει ποιας λογικής και ποιου διεθνούς Δικαίου το όνομα αυτό το διεκδικεί με φανατισμό και κατ΄ αποκλειστικότητα μόνο η FYRΟΜ; Η ιστορία άλλωστε της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αν και κατ΄ εξοχήν ελληνική, είναι παγκόσμια, και πιο ειδικά, δυτική κληρονομιά. Εμείς οι Έλληνες είμαστε υπερήφανοι που αυτή η κληρονομιά, πολιτική, γλωσσική και πολιτισμική, δεν περιορίζεται μόνο στα δικά μας Ελλαδικά γεωγραφικά όρια. Όμως αν ποτέ ετίθετο θέμα διεκδίκησης αυτής της ιστορικής κληρονομιάς κατ΄ αποκλειστικότητα από ένα λαό, ο λαός αυτός θα ήταν μόνο ο ελληνικός. Εκείνοι που κόπτονται για το κράτος της FYROM και θέλουν να το επιβάλουν ως «Μακεδονία» στερούνται καλής θέλησης αλλά και κάθε ιστορικού, πολιτισμικού, γλωσσικού ή ακόμη και γεωγραφικού ερείσματος. Εμείς πρέπει ακλόνητοι να μένουμε στις θέσεις μας. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Έχουμε και τον Θεό, γιατί ο Θεός είναι πάντοτε με το μέρος του Δικαίου.

Μάρκος Μπούσιος

Νέα Ιωνία