Βίζα για ΗΠΑ

Το ζήτημα της θεώρησης διαβατηρίου που εξακολουθεί να προαπαιτείται προκειμένου οι Έλληνες πολίτες να επισκεφτούν τις ΗΠΑ δεν είναι καθόλου ασήμαντο. Υπάρχει σίγουρα μια απαράδεχτη στάση της μεγάλης αυτής χώρας, τουλάχιστο της ηγεσίας της στην παρούσα χρονική περίοδο, έναντι της χώρας μας και των πολιτών της, που δεν συνάδει καθόλου ούτε με τις συμμαχικές σχέσεις, ούτε με την παραδοσιακή φιλία, ούτε ακόμη και με τη θέση της υπερδύναμης. Μπορεί από την ελληνική πλευρά να έχουν γίνει χειρισμοί που δεν άρεσαν στην Αμερική. Μπορεί σε εθνικά μας θέματα να υποστηρίξαμε θέσεις που δεν βρίσκονταν σε αρμονία με εκείνες των ΗΠΑ, αλλά όλα αυτά είναι αυτονόητα στα πλαίσια μιας συμμαχίας που έχει θεμελιωθεί στις αρχές της δημοκρατίας και της ισότητας όλων των συμμάχων. Εκείνο που θα πρέπει ως έλληνες να καταδικάσουμε, χωρίς να δικαιολογούμε, ωστόσο, τη στάση της άλλης πλευράς, η οποία ως εκ της ισχύος της όφειλε να στέκεται ψηλότερα, είναι η καλλιέργεια αντιαμερικανικού πνεύματος. Της πατρίδας το συμφέρον απαιτεί λεπτότατη διπλωματία. Πρέπει να θεωρείται αξιόλογο και υπολογίσιμο κάθε έθνος, και όταν γίνονται λάθη έναντι κάποιου ένα "συγγνώμη" ποτέ δεν βλάπτει. Η Ελλάδα δεν είναι μια μικρή χώρα. Εμείς την κάνουμε μικρή. Όταν πρωτοπήγα στις ΗΠΑ πριν από κάποιες δεκαετίες βρήκα ένα πνεύμα σεβασμού, ακόμη και θαυμασμού, θα έλεγα, απέναντί μου μόνο και μόνο για την εθνικότητά μου. Γιατί το πνεύμα αυτό να μη το έχουμε διατηρήσει. Έχουν ποτέ σκεφτεί οι υπεύθυνοι πού και με ποια επιπολαιότητα το τορπίλισαν; Είναι άραγε μη αναστρέψιμο; Και δεν εννοώ καθόλου καμιά υποχώρηση σε ζητήματα ενθνικού συμφέροντος. Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα που είτε από αμέλεια είτε από υποτίμηση εκ μέρους μας της αξίας των καλών σχέσεων με την άλλη πλευρά, έχουν οδηγήσει στην παρούσα ψυχρότητα που δεν μας συμφέρει και θα πρέπει οι αρμόδιοι με κάθε τρόπο αξιοπρεπή για το έθνος μας να την αναστρέψουν. Νομίζω υπάρχει ακόμη καιρός!