Το Σκοπιανό

Όπως φαίνεται, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, η λιγότερο επώδυνη λύση του Σκοπιανού, ιδιαίτερα αναφορικά με το όνομα κοινής αποδοχής για όλες ανεξαιρέτως τις χρήσεις, θα είναι αυτή της σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό. Εδώ όμως υπάρχουν παγίδες τις οποίες θα πρέπει πολύ να προσέξει η ελληνική πλευρά. Έχω εμπιστοσύνη στους άξιους πολιτικούς και διπλωμάτες μας που χειρίζονται την υπόθεση. Αν τελικά συμφωνηθεί η ονομασία "Νέα Μακεδονία" θά πρέπει να επιδιωχτεί η ενοποίηση των δυο λέξεων, αν αυτό είναι εφικτό. Κατά κανένα τρόπο όμως δεν πρέπει να δεχτούμε η ονομασία να είναι στα αγγλικά, πουθενά, δηλαδή "Νew Macedonia". Aυτό θα σταθεί μεγάλη παγίδα. Ο όρος θα πρέπει να είναι στην επίσημη γλώσσα της γειτονικής χώρας, κι αν αυτός είναι "Nova Macedonia" ή καλύτερα "Novamacedonia" o σκοπός θα έχει επιτευχθεί. Τα άλλα θέματα που σχετίζονται με το όνομα η κυβέρνηση τα έχει βάλει στη σωστή τροχιά και όλοι οι έλληνες ευχόμαστε καλή έκβαση για το καλό και των δυο λαών.

 Το Σκοπιανό και πάλι! (εκτός κειμένου: το παρόν είναι το τελικό)

Κύριε Διευθυντά,

Το Σκοπιανό μας έχει πολύ ταλανίσει. Η πλευρά μας δεν είναι εντελώς ανεύθυνη. Έχουν γίνει σφάλματα και παραλείψεις που τώρα μας τσιμπούν! Σ΄ αυτό όλοι συμφωνούμε και γι΄ αυτό όλοι μιλάμε.

Το θέμα είναι τώρα τι γίνεται; Χωρίς αμφιβολία το ζήτημα, ύστερα από τη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, έχει μπεί σε μια άλλη, μάλλον πιο σοβαρή και ίσως και πιο κρίσιμη φάση. Η ομοψυχία του έθνους βοήθησε μέχρι τώρα και θα βοηθήσει. Η Κυβέρνηση θα πρέπει να την διατηρήσει με κάθε τρόπο.

Να αξιοποιηθεί και κινητοποιηθεί η ομογένεια στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στην Ευρώπη και όπου γης. Ο κόσμος γενικά είναι μάλλον απληροφόρητος αναφορικά με την ουσία του προβλήματος. Ποιος περιμένουμε να τον πληροφορήσει;

Η ιστορία, ο πολιτισμός, και η γεωγραφία είναι με το μέρος μας. Τα Σκόπια (FYROM) έχουν ανάγκη εμάς και όχι εμείς αυτά. Ας τους πούμε μια και καλή: «Αν θέλετε να μπείτε στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. απορρίψτε την αδιαλλαξία και κάνετε βήματα καλής θέλησης». Η πρωτοβουλία από εδώ και μπρος είναι μόνο δική τους. Εμείς ας επιδοθούμε στο έργο της διαφώτισης και πληροφόρησης του κόσμου, και ιδιαίτερα του ακαδημαϊκού και όχι μόνο. Οι πολιτικές ηγεσίες των περισσότερων χωρών απ΄ αυτές που έχουν αναγνωρίσει ήδη την FYROM ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», δεν θα πρέπει να αμφιβάλλουμε ότι είναι παραπληροφορημένες από την προπαγάνδα των Σκοπιανών η οποία οργίαζε όταν εμείς «εκαθεύδομεν».

Και ήδη θα ήθελα να θέσω κάποια αμείλικτα ερωτήματα προς κάθε κατεύθυνση: Ποια γλώσσα διέδωσε στην απέραντη αυτοκρατορία που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος; Μήπως αυτή που μιλούν σήμερα οι βόρειοι γείτονές μας; Σε ποια γλώσσα, κατ΄ εντολή του Πτολεμαίο Β΄ του Φιλαδέλφου (309-246 π.Χ.) μεταφράστηκε η Παλαιά Διαθήκη από τα Εβραϊκά γύρω στα 250 π.Χ., η γνωστή ως Μετάφραση των (72) Ο΄; Ποια είναι η έννοια των λόγων που βρίσκουμε στο βιβλίο του προφήτη Δανιήλ, γραμμένο γύρω στα 550 π.Χ., κεφάλαιο η΄ και στίχο 20: «ο τράγος των αιγών βασιλεύς των Ελλήνων εστί»; Δεν είναι αυτός ο Μέγας Αλέξανδρος που όταν μπήκε στην Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με τον Φλάβιο Ιώσηπο, οι Εβραίοι αρχιερείς και λοιποί άρχοντες τον υποδέχτηκαν με τιμές, δείχνοντάς του την παραπάνω προφητεία και λέγοντάς του πως τον περίμεναν με χαρά, πράγμα που κατασυγκίνησε τον Αλέξανδρο και τον έκανε να κλάψει; Δεν αναφέρεται στη συνέχεια πως, μαζί με τα άλλα προνόμια, ο Αλέξανδρος έδωσε και μεγάλου βαθμού αυτονομία στον λαό Ισραήλ; Σε ποια γλώσσα γράφτηκε ολόκληρη η Καινή Διαθήκη; Ποια γλώσσα διδάσκεται σ΄ όλες τις θεολογικές σχολές του Χριστιανικού και όχι μόνο κόσμου; Ποιος λαός μιλάει σήμερα αυτή τη γλώσσα; Και μη μας πουν κάποιοι, ημεδαποί και αλλοδαποί, πως δεν είναι ίδια, γιατί αυτό είναι λάθος. Η γλώσσα είναι μία και η αυτή. Υπάρχουν διαφορές βέβαια όπως και σε κάθε άλλη γλώσσα του κόσμου. Ο χρόνος φέρνει τις διαφορές. Και θα έλεγα πως οι διαφορές ανάμεσα στη γλώσσα της Καινής Διαθήκης και αυτή που μιλάμε εμείς οι Νεοέλληνες είναι και μικρότερες και λιγότερες από αυτές που υπάρχουν ανάμεσα στην καθομιλούμενη αγγλική και αυτή της γνωστής ως Κιng James Version του 1611.

Επίσης θα πρέπει να τονίσουμε εδώ, αλλά και να μπει στους σκοπούς της εθνικής διαφωτιστικής μας προσπάθειας, ότι η «Μακεδονία» σήμερα είναι όρος γεωγραφικός. Κατανέμεται κατά προσέγγιση ως εξής: Ελλάδα 52%, FYROM 37 %, Βουλγαρία 10 % και Αλβανία 1 %. Βάσει ποιας λογικής και ποιου διεθνούς Δικαίου το όνομα αυτό το διεκδικεί με φανατισμό και κατ΄ αποκλειστικότητα μόνο η FYRΟΜ; Η ιστορία άλλωστε της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αν και κατ΄ εξοχήν ελληνική, είναι παγκόσμια, και πιο ειδικά, δυτική κληρονομιά. Εμείς οι Έλληνες είμαστε υπερήφανοι που αυτή η κληρονομιά, πολιτική, γλωσσική και πολιτισμική, δεν περιορίζεται μόνο στα δικά μας Ελλαδικά γεωγραφικά όρια. Όμως αν ποτέ ετίθετο θέμα διεκδίκησης αυτής της ιστορικής κληρονομιάς κατ΄ αποκλειστικότητα από ένα λαό, ο λαός αυτός θα ήταν μόνο ο ελληνικός. Εκείνοι που κόπτονται για το κράτος της FYROM και θέλουν να το επιβάλουν ως «Μακεδονία» στερούνται καλής θέλησης αλλά και κάθε ιστορικού, πολιτισμικού, γλωσσικού ή ακόμη και γεωγραφικού ερείσματος. Εμείς πρέπει ακλόνητοι να μένουμε στις θέσεις μας. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Έχουμε και τον Θεό, γιατί ο Θεός είναι πάντοτε με το μέρος του Δικαίου.

Μάρκος Μπούσιος

Νέα Ιωνία